Even terug koppelen naar mijn eerste blogbericht: de toename van het advertising-budget voor gamestudios. Hierdoor worden de trailers geproduceerd als halve speelfilm of worden epische feiten gepresenteerd.
Hierbij mijn 40 second movie van een trailer voor een spel dat wereldwijd bekend is.
woensdag 18 januari 2012
zondag 15 januari 2012
Gebrek aan controle
In een game heb je altijd de controle over wat er gebeurd met je karakter en het verloop van het spel. In het echte leven heb je dit vaak niet in de hand. Dit is juist één van de vervelende eigenschappen van het echte leven.
In het onderstaande filmpje wordt dit gebrek aan controle ook in een game weergegeven.
In het onderstaande filmpje wordt dit gebrek aan controle ook in een game weergegeven.
vrijdag 13 januari 2012
Motorisch gestoord aardmannetje is manager bij Shell
Wat doet hij dan? Waarom loopt hij voortdurend met volle snelheid tegen de muur? Merkt hij niet dat er een gigantische reus achter hem staat? "NOOB! LEARN TO PLAY!"
De reus grijpt hem bij zijn voeten en begint door de lucht te slingeren. FLING! Hij belandt bij de voeten van een paar dorpelingen. Ze kijken Robert123 bedroefd aan, niets aan te doen. Ineens krijgt hij een zwaard en metalen bescherming toegeworpen. Equip this! Wordt er geroepen door de vreemdeling. Vol moed kruipt Robert123 naar de uitrusting.
"Zo, kom maar op, lelijk monster!" Schreeuwt hij in zijn ondergoed met een spatel in de hand.
De volgende dag wordt Robert wakker. "Hmmm, ik moet opschieten, anders mis ik mijn vlucht naar Libië. Tot vrijdag schat!"
De reus grijpt hem bij zijn voeten en begint door de lucht te slingeren. FLING! Hij belandt bij de voeten van een paar dorpelingen. Ze kijken Robert123 bedroefd aan, niets aan te doen. Ineens krijgt hij een zwaard en metalen bescherming toegeworpen. Equip this! Wordt er geroepen door de vreemdeling. Vol moed kruipt Robert123 naar de uitrusting.
"Zo, kom maar op, lelijk monster!" Schreeuwt hij in zijn ondergoed met een spatel in de hand.
De volgende dag wordt Robert wakker. "Hmmm, ik moet opschieten, anders mis ik mijn vlucht naar Libië. Tot vrijdag schat!"
Muurbloempje is eigenlijk eindbaas!
Tom: zolang de zon aan de hemel te zien is, is hij die saaie klasgenoot zonder spannende verhalen. Het is bijna of hij nooit iets meemaakt.
Maar, zodra de zon onder is, verandert hij in FireSTORM, de gevreesde leider van zijn clan, The Delta Rogues. Hij moet ervoor zorgen dat de barbaarse horde niet zijn stad Ironforge veroveren.
Het is stil buiten de poorten, de sneeuw dwarrelt rustgevend naar beneden en de noobs zijn buiten aan het sparren om hun vaardigheden te verbeteren. Zonder waarschuwing komen er tientallen monsters door het dal gerend. De allesvernietigende menigte trekt richting de stadspoort.
FireSTORM weet snel wat hij moet doen. Hij positioneert boogschutters op de muren, stuurt de noobs naar binnen en roept zijn mannen bijeen voor de poort. Zijn uitrusting wordt gebracht door de dorpelingen die zich vergapen aan de grote FireSTORM.
Dit gaat een bloederige donderdagavond worden..
Maar, zodra de zon onder is, verandert hij in FireSTORM, de gevreesde leider van zijn clan, The Delta Rogues. Hij moet ervoor zorgen dat de barbaarse horde niet zijn stad Ironforge veroveren.
Het is stil buiten de poorten, de sneeuw dwarrelt rustgevend naar beneden en de noobs zijn buiten aan het sparren om hun vaardigheden te verbeteren. Zonder waarschuwing komen er tientallen monsters door het dal gerend. De allesvernietigende menigte trekt richting de stadspoort.
FireSTORM weet snel wat hij moet doen. Hij positioneert boogschutters op de muren, stuurt de noobs naar binnen en roept zijn mannen bijeen voor de poort. Zijn uitrusting wordt gebracht door de dorpelingen die zich vergapen aan de grote FireSTORM.
Dit gaat een bloederige donderdagavond worden..
dinsdag 10 januari 2012
The Rise of Free to Play
Steeds meer online spellen zijn Free to Play (FtP). Dit houdt in dat iedereen ze gratis kan downloaden en spelen. In principe een ideale ontwikkeling zou je denken? Mijn mening hierover is niet zo positief.
In veel gevallen is er in een Free to Play spel een flinke hoeveelheid reclame verwerkt. Andere FtP spellen zijn weer gratis tot een bepaald niveau. Als je beter wilt worden, wordt het je verdomd moeilijk gemaakt door bepaalde voorwerpen alleen tegen betaling beschikbaar te stellen.
Free to Play? Ja. Free to Enjoy? Nee.
In sommige gevallen werkt dit systeem wel goed, League of Legends is hier een mooi voorbeeld van. Minimale reclame en geen verplichting om te gaan betalen om een bepaald niveau te behalen. Je kunt wel betalen om een speciale skin op je karakter te zetten, maar hiermee zie je er in-game alleen net wat stoerder uit. Toch heeft LoL een flinke playerbase met een bereidheid om te betalen.
Als ik naar de toekomst kijk van online gaming wordt FtP steeds belangrijker. Een zeer slechte ontwikkeling: Kijk maar wat reclames met "gratis" commerciële televisiekanalen hebben gedaan. Er is niets meer aan om een film te kijken door de overdreven hoeveelheid reclames.
Aan de andere kant gaat FtP wel de piraterij tegen op een goede manier. Je speelt een spel gratis tot een bepaald moment en dan beslis je zelf of je ervoor wilt gaan betalen. Het heeft geen nut meer om dit spel illegaal te downloaden.
In veel gevallen is er in een Free to Play spel een flinke hoeveelheid reclame verwerkt. Andere FtP spellen zijn weer gratis tot een bepaald niveau. Als je beter wilt worden, wordt het je verdomd moeilijk gemaakt door bepaalde voorwerpen alleen tegen betaling beschikbaar te stellen.
Free to Play? Ja. Free to Enjoy? Nee.
In sommige gevallen werkt dit systeem wel goed, League of Legends is hier een mooi voorbeeld van. Minimale reclame en geen verplichting om te gaan betalen om een bepaald niveau te behalen. Je kunt wel betalen om een speciale skin op je karakter te zetten, maar hiermee zie je er in-game alleen net wat stoerder uit. Toch heeft LoL een flinke playerbase met een bereidheid om te betalen.
Als ik naar de toekomst kijk van online gaming wordt FtP steeds belangrijker. Een zeer slechte ontwikkeling: Kijk maar wat reclames met "gratis" commerciële televisiekanalen hebben gedaan. Er is niets meer aan om een film te kijken door de overdreven hoeveelheid reclames.
Aan de andere kant gaat FtP wel de piraterij tegen op een goede manier. Je speelt een spel gratis tot een bepaald moment en dan beslis je zelf of je ervoor wilt gaan betalen. Het heeft geen nut meer om dit spel illegaal te downloaden.
maandag 9 januari 2012
De eerste keer een echte console
Al mijn zakgeld verzameld. Naar de videotheek om een weekendje een Super Nintendo te huren! De borg wordt wel door mijn ouders betaald. Hmmm, net genoeg geld om twee spellen erbij uit te zoeken. Street Fighter en Biker Mice From Mars gaan het worden.
De weg terug naar huis heeft nog nooit zo lang geduurd. Zoveel onzekerheden.. Zou de aansluiting wel passen op de net-geen-zwart-wit-tv? Welk spel ga ik het eerst proberen? Zou het echt zo gewelddadig zijn als mijn klasgenoten zeggen?
Thuis aangekomen gaat het koffer snel open en wordt de spelcomputer rap aangesloten op de tv. Het wordt Street Fighter om te beginnen. Jesus! Wat ziet dit er toch mooi uit, die levels, die karakters, echt helemaal geweldig. Ook nog maar even Biker Mice From Mars proberen, ook al kan het nooit Street Fighter overtreffen. Ja hoor! die Super Nintendo is gewoon episch, elk spel lijkt wel een pareltje. De motermuizen hebben naar mijn mening gewoon het beste racespel.. ooit! Nu ik er jaren later op terug kijk, zie ik dat ze toen al ingame advertising gebruikten.
Ik moet maar weer eens een emulator (programma om consolegames te spelen op een pc) downloaden om de Biker Mice voor de 57ste keer uit te spelen!
De weg terug naar huis heeft nog nooit zo lang geduurd. Zoveel onzekerheden.. Zou de aansluiting wel passen op de net-geen-zwart-wit-tv? Welk spel ga ik het eerst proberen? Zou het echt zo gewelddadig zijn als mijn klasgenoten zeggen?
Thuis aangekomen gaat het koffer snel open en wordt de spelcomputer rap aangesloten op de tv. Het wordt Street Fighter om te beginnen. Jesus! Wat ziet dit er toch mooi uit, die levels, die karakters, echt helemaal geweldig. Ook nog maar even Biker Mice From Mars proberen, ook al kan het nooit Street Fighter overtreffen. Ja hoor! die Super Nintendo is gewoon episch, elk spel lijkt wel een pareltje. De motermuizen hebben naar mijn mening gewoon het beste racespel.. ooit! Nu ik er jaren later op terug kijk, zie ik dat ze toen al ingame advertising gebruikten.
Ik moet maar weer eens een emulator (programma om consolegames te spelen op een pc) downloaden om de Biker Mice voor de 57ste keer uit te spelen!
zaterdag 7 januari 2012
Stereotyping
Sinds een half jaar speel ik League of Legends in teamverband met willekeurige mensen uit Europa. Hier ben ik er achter gekomen dat stereotypes ook voortbestaan achter de computer. Nu zal ik zeker beïnvloed worden door mijn bestaande mening over bepaalde landen, maar toch vind ik het opvallend. Zo is er:
De Fransman die weigert Engels te spreken met teamgenoten, ook al is het hele spel Engelstalig.
De Duitser die alles binnen het team zo efficient mogelijk wil laten verlopen, van de communicatie tot de positionering.
De Italiaan die zo macho is dat hij, indien hij wint, meteen gaat showboaten en doet alsof hij de sterren van de hemel heeft gespeeld. Daarbij hoort natuurlijk ook een hoop flaming.
Het 14-jarige Britse jongetje dat zo verwend is dat hij al om 14:00 uur online komt (heeft hij geen huiswerk?) en niet tegen zijn verlies kan.
Hoe zou ik dan worden gezien?
De tolerante Nederlander die de “noobs” van het team probeert te helpen en het flamen van de rest maar gewoon negeert?
Of het meest voor de hand liggende stereotype waarbij er bij elke fout die ik maak, gedacht wordt dat ik stoned ben?
De Fransman die weigert Engels te spreken met teamgenoten, ook al is het hele spel Engelstalig.
De Duitser die alles binnen het team zo efficient mogelijk wil laten verlopen, van de communicatie tot de positionering.
De Italiaan die zo macho is dat hij, indien hij wint, meteen gaat showboaten en doet alsof hij de sterren van de hemel heeft gespeeld. Daarbij hoort natuurlijk ook een hoop flaming.
Het 14-jarige Britse jongetje dat zo verwend is dat hij al om 14:00 uur online komt (heeft hij geen huiswerk?) en niet tegen zijn verlies kan.
Hoe zou ik dan worden gezien?
De tolerante Nederlander die de “noobs” van het team probeert te helpen en het flamen van de rest maar gewoon negeert?
Of het meest voor de hand liggende stereotype waarbij er bij elke fout die ik maak, gedacht wordt dat ik stoned ben?
donderdag 5 januari 2012
De LAN Party
De LAN-party: de ene vindt dit één van de leukste weekenden van het jaar, bij de ander gaan de haren ervan rechtovereind staan en de derde persoon heeft geen idee wat er achter de gesloten deuren plaatsvindt. Om de vooroordelen uit de wereld te helpen, zal ik mijn ervaring met jullie delen.
Vrijdagavond, de gamers uit de regio komen binnen gedruppeld. Iedereen installeert snel de computers en gaan de cateringpasjes activeren, want de versnaperingen horen erbij. Bij de bar/lounge onstaat al een snel een vrolijke menigte.
Zelfs de meest verlegen persoon van de klas komt uit zijn schulp en doet spontaan mee met de rest. Ironisch is dat de meest afstotend geklede persoon (zwart, spikes, haar in de war) het meest sociaal met iedereen omgaat. Verklaring: iedereen voelt zich veilig tussen soortgenoten.
Af en toe worden er afspraken gemaakt om een gezamenlijk een spel te gaan doen, of het nu Weerwolven van Wakkerdam is of Call of Duty, dat maakt niet uit. Het gaat zich om de gezamenlijke passie voor games, of het nu met toetsenbord en muis of met een dobbelsteen gespeeld wordt.
Voor een outsider lijkt de zee van schermen een enorm nerdfest, maar deze schermen staan hier alleen om de mogelijkheden te verbreden in zo'n weekend. Daarnaast is mijn definitie van een nerd iemand zonder sociale vaardigheden en daarnaast ook geen interesse heeft om contact te maken.
Vrijdagavond, de gamers uit de regio komen binnen gedruppeld. Iedereen installeert snel de computers en gaan de cateringpasjes activeren, want de versnaperingen horen erbij. Bij de bar/lounge onstaat al een snel een vrolijke menigte.
Zelfs de meest verlegen persoon van de klas komt uit zijn schulp en doet spontaan mee met de rest. Ironisch is dat de meest afstotend geklede persoon (zwart, spikes, haar in de war) het meest sociaal met iedereen omgaat. Verklaring: iedereen voelt zich veilig tussen soortgenoten.
Af en toe worden er afspraken gemaakt om een gezamenlijk een spel te gaan doen, of het nu Weerwolven van Wakkerdam is of Call of Duty, dat maakt niet uit. Het gaat zich om de gezamenlijke passie voor games, of het nu met toetsenbord en muis of met een dobbelsteen gespeeld wordt.
Voor een outsider lijkt de zee van schermen een enorm nerdfest, maar deze schermen staan hier alleen om de mogelijkheden te verbreden in zo'n weekend. Daarnaast is mijn definitie van een nerd iemand zonder sociale vaardigheden en daarnaast ook geen interesse heeft om contact te maken.
dinsdag 3 januari 2012
‘s Nachts rondhangen bij winkels met een verslaving op de loer
Een interview met een game-verslaafde ik:
Hij lijkt er in eerste instantie niet op, maar Thijs heeft een groot deel van zijn leven als een aardmannetje, magiër en generaal doorgebracht.
Vanaf het moment dat hij zijn eerste computerspelletjes ging spelen is hij al fan van Blizzard, de Amerikaanse gameproducent bekend van spellen als Diablo, Starcraft en de Warcraft reeks.
“Blizzard maakt gewoon de beste spellen; elke keer als ik aan het spelen ben vliegt de tijd en ben ik Dice, de angst van mijn vijanden!” Vertelt hij enthousiast.
Op het MBO is hij begonnen met World of Warcraft (WoW), dat zijn schoolresultaten nogal beïnvloedde. Omdat alleen spelen lang niet zo leuk is als met bekenden, heeft hij verschillende vrienden overgehaald om het ook te gaan spelen. “Veel overhalen was niet nodig, ik hoefde ze maar één keer het spel te laten spelen op mijn pc, en ze waren hooked.” Lacht hij onschuldig. In die tijd, waar leeftijdsgenoten vaak in de kroeg te vinden waren, stonden Dice en zijn vrienden een digitaal biertje te doen in de Stonefire Tavern. “We kwamen natuurlijk ook wel in het echt samen, maar ik heb verschillende verjaardagsfeestjes via WoW meegemaakt”. Biecht hij op.
“Ik heb niets gemist op sociaal gebied, met WoW zit je gewoon in een andere wereld waar je ook je eigen vrienden hebt en contacten moet onderhouden.”
Na 5 jaar in Azeroth (de wereld van Warcraft) is hij gestopt vanwege de uit de hand lopende verslaving. Thijs legt uit: “Niet bij mij hoor, maar een vriend van me heeft zijn baan verloren omdat hij gewoon te graag wilde WoWen.”
Met een studie die steeds meer tijd vergt, is de tijd van het dagenlang zorgeloos gamen afgelopen, wel jammer, nu Blizzard het nieuwe spel Starcraft 2 heeft uitgebracht. “Klopt, maar op de momenten dat ik tijd heb om te gamen, speel ik het.” Verdedigt Thijs.
Op de vraag wat de toekomst van zijn Blizzardisme is, heeft Thijs een kort maar krachtig antwoord: “Als Diablo 3 begin komend jaar uitkomt, neem ik een paar dagen vrij en ga de nacht ervoor bij de winkel staan, al dan niet in kostuum want zo’n grote nerd ben ik nou weer net niet.”
Hij lijkt er in eerste instantie niet op, maar Thijs heeft een groot deel van zijn leven als een aardmannetje, magiër en generaal doorgebracht.
Vanaf het moment dat hij zijn eerste computerspelletjes ging spelen is hij al fan van Blizzard, de Amerikaanse gameproducent bekend van spellen als Diablo, Starcraft en de Warcraft reeks.
“Blizzard maakt gewoon de beste spellen; elke keer als ik aan het spelen ben vliegt de tijd en ben ik Dice, de angst van mijn vijanden!” Vertelt hij enthousiast.
Op het MBO is hij begonnen met World of Warcraft (WoW), dat zijn schoolresultaten nogal beïnvloedde. Omdat alleen spelen lang niet zo leuk is als met bekenden, heeft hij verschillende vrienden overgehaald om het ook te gaan spelen. “Veel overhalen was niet nodig, ik hoefde ze maar één keer het spel te laten spelen op mijn pc, en ze waren hooked.” Lacht hij onschuldig. In die tijd, waar leeftijdsgenoten vaak in de kroeg te vinden waren, stonden Dice en zijn vrienden een digitaal biertje te doen in de Stonefire Tavern. “We kwamen natuurlijk ook wel in het echt samen, maar ik heb verschillende verjaardagsfeestjes via WoW meegemaakt”. Biecht hij op.
Na 5 jaar in Azeroth (de wereld van Warcraft) is hij gestopt vanwege de uit de hand lopende verslaving. Thijs legt uit: “Niet bij mij hoor, maar een vriend van me heeft zijn baan verloren omdat hij gewoon te graag wilde WoWen.”
Met een studie die steeds meer tijd vergt, is de tijd van het dagenlang zorgeloos gamen afgelopen, wel jammer, nu Blizzard het nieuwe spel Starcraft 2 heeft uitgebracht. “Klopt, maar op de momenten dat ik tijd heb om te gamen, speel ik het.” Verdedigt Thijs.
Op de vraag wat de toekomst van zijn Blizzardisme is, heeft Thijs een kort maar krachtig antwoord: “Als Diablo 3 begin komend jaar uitkomt, neem ik een paar dagen vrij en ga de nacht ervoor bij de winkel staan, al dan niet in kostuum want zo’n grote nerd ben ik nou weer net niet.”
maandag 2 januari 2012
Flaming in real life
Communicatie en gaming: mijn twee passies.
Het vervelende is dat gamers nou niet bepaald bekend staan om hun communicatieve vaardigheden.
Zo is het flamen, oftewel het uitschelden van teamleden of tegenstanders, een traditie geworden in het online gamen.
Ik stel me wel vaker voor hoe deze mensen in het dagelijkse leven functioneren. Het volgende filmpje geeft mijn gevoel over flamers duidelijk weer.
Het vervelende is dat gamers nou niet bepaald bekend staan om hun communicatieve vaardigheden.
Zo is het flamen, oftewel het uitschelden van teamleden of tegenstanders, een traditie geworden in het online gamen.
Ik stel me wel vaker voor hoe deze mensen in het dagelijkse leven functioneren. Het volgende filmpje geeft mijn gevoel over flamers duidelijk weer.
dinsdag 27 december 2011
In Game vs. In Real Life
Oké, mijn vriendin is het niet helemaal eens met mijn hobby #1, maar echt veel kan ze er ook niet tegen in brengen. Ze speelt dan ook zelf wel eens een casual game zoals The Sims.
Toch is ze mijn gaming af en toe wel moe, zoals op de momenten waarbij ze me belt en ik keer op keer zeg dat ik “wel effe terug bel”. Tja, sommige spellen kun je gewoon niet op pauze zetten en ik blijf een man, dus multitasken werkt niet. Of zoals ik het haar uitleg: Ik wil jou natuurlijk mijn volle aandacht geven.
Ook op feestjes heb ik het met vrienden wel eens over de laatste nieuwtjes en verhalen op game-gebied. Mensen zonder enige ervaring op het gebied van soortgelijke games horen dan waarschijnlijk alleen een dof “mhwa mha mha mha” geluid terwijl we aan het praten zijn. Dit is hetzelfde als ik bij meiden sta die het over de nieuwste mode hebben. Hier hoor ik alleen maar een hoog “mhi mhi mhi mhi mhi” geluid.
Niets aan te doen, zoals ik op mijn huidige studie heb geleerd: een kwestie van gebrek aan een referentiekader.
Toch is ze mijn gaming af en toe wel moe, zoals op de momenten waarbij ze me belt en ik keer op keer zeg dat ik “wel effe terug bel”. Tja, sommige spellen kun je gewoon niet op pauze zetten en ik blijf een man, dus multitasken werkt niet. Of zoals ik het haar uitleg: Ik wil jou natuurlijk mijn volle aandacht geven.
Ook op feestjes heb ik het met vrienden wel eens over de laatste nieuwtjes en verhalen op game-gebied. Mensen zonder enige ervaring op het gebied van soortgelijke games horen dan waarschijnlijk alleen een dof “mhwa mha mha mha” geluid terwijl we aan het praten zijn. Dit is hetzelfde als ik bij meiden sta die het over de nieuwste mode hebben. Hier hoor ik alleen maar een hoog “mhi mhi mhi mhi mhi” geluid.
Niets aan te doen, zoals ik op mijn huidige studie heb geleerd: een kwestie van gebrek aan een referentiekader.
zondag 18 december 2011
Flamewars
Nog even terug kijken naar mijn berichtje over dinsdagavond gamen met vrienden. Zoals je waarschijnlijk al weet wordt er flink geflamed in online games. Je moet hierdoor tegen aardig wat commentaar kunnen als je vaker in online games te vinden bent.
Onderstaande commercial haakt hier goed op in.
Onderstaande commercial haakt hier goed op in.
vrijdag 16 december 2011
woensdag 14 december 2011
Dinsdag - Ragedag
Dinsdagavond 20:00 uur, wat te doen, wat te doen? Ik zal eens even League of Legends opstarten, wie weet zijn er vrienden online. Twee vrienden online, meteen maar toevoegen op Skype om de communicatie foutloos te laten verlopen.
We moeten een team van vijf mensen vormen, dus nu maar hopen op twee sympathieke gamers om ons team aan te vullen. Door middel van een “geweldig” systeem waarbij de sterkte van iedere speler gemeten wordt, wordt je gematched met mensen met hetzelfde niveau. De reden dat ik geweldig tussen aanhalingstekens zet, is omdat dit systeem in theorie heel goed werkt.
In de praktijk komt het erop neer dat je in een team zit met minstens één persoon die zich te goed voelt om normaal te communiceren met de rest. “OMG U R SO NOOB!!1!” (let op de subtiele intonatie) is zo ongeveer het enige wat ze kunnen zeggen.
Na twee spellen van elk een uur verloren te hebben, besluiten we dat we in ieder geval nog één potje willen winnen voor het einde van de avond. Dit moment lijkt al snel voorbij te komen, we staan voor in het volgende spel en de tegenstanders zijn aan het flamen over hun “NOOB TEAM”.
Wacht.. waarom staat iedereen stil? Ik zie de bui al hangen: de instabiele internetverbinding heeft mij van het netwerk gegooid. Ik kan me alleen maar voorstellen en eraan ergeren hoe het spel verder verloopt.. Na tien minuten ben ik eindelijk terug. Hier kom ik tot de ontdekking dat de tegenstanders met plezier gebruik hebben gemaakt van mijn afwezigheid. Na een nog eens tergende tien minuten is het spel voorbij waarbij we de winst aan ons voorbij zagen gaan.. Nog een spelletje dan maar.
Voordat ik het weet is het half twee en hebben we nog steeds geen goed gevoel over de avond. “Had ik deze avond niet beter kunnen besteden?” Spookt er door mijn hoofd. Misschien was het een beter idee om iets constructiefs te gaan doen. Nee, sterker nog, gewoon een leuke avond gamen met vrienden was ook goed geweest. Waarom speel ik in godsnaam dit spel?
“Tot volgende week jongens, zelfde tijd, zelfde spel?”
We moeten een team van vijf mensen vormen, dus nu maar hopen op twee sympathieke gamers om ons team aan te vullen. Door middel van een “geweldig” systeem waarbij de sterkte van iedere speler gemeten wordt, wordt je gematched met mensen met hetzelfde niveau. De reden dat ik geweldig tussen aanhalingstekens zet, is omdat dit systeem in theorie heel goed werkt.
In de praktijk komt het erop neer dat je in een team zit met minstens één persoon die zich te goed voelt om normaal te communiceren met de rest. “OMG U R SO NOOB!!1!” (let op de subtiele intonatie) is zo ongeveer het enige wat ze kunnen zeggen.
Na twee spellen van elk een uur verloren te hebben, besluiten we dat we in ieder geval nog één potje willen winnen voor het einde van de avond. Dit moment lijkt al snel voorbij te komen, we staan voor in het volgende spel en de tegenstanders zijn aan het flamen over hun “NOOB TEAM”.
Wacht.. waarom staat iedereen stil? Ik zie de bui al hangen: de instabiele internetverbinding heeft mij van het netwerk gegooid. Ik kan me alleen maar voorstellen en eraan ergeren hoe het spel verder verloopt.. Na tien minuten ben ik eindelijk terug. Hier kom ik tot de ontdekking dat de tegenstanders met plezier gebruik hebben gemaakt van mijn afwezigheid. Na een nog eens tergende tien minuten is het spel voorbij waarbij we de winst aan ons voorbij zagen gaan.. Nog een spelletje dan maar.
Voordat ik het weet is het half twee en hebben we nog steeds geen goed gevoel over de avond. “Had ik deze avond niet beter kunnen besteden?” Spookt er door mijn hoofd. Misschien was het een beter idee om iets constructiefs te gaan doen. Nee, sterker nog, gewoon een leuke avond gamen met vrienden was ook goed geweest. Waarom speel ik in godsnaam dit spel?
“Tot volgende week jongens, zelfde tijd, zelfde spel?”
zaterdag 10 december 2011
vrijdag 9 december 2011
Na de BOB nu ook BBG - Bewust Beschonken Gamer
Je oog-hand coördinatie gaat er flink van achteruit, dus optimale prestaties moet je niet verwachten, maar beschonken gamen is toch wel een erg leuke manier om met vrienden te gamen. Je gaat er niet meer voor om te winnen, maar je doet mee voor de lol.
Was dit eigenlijk ook niet de reden waarom je eigenlijk zou moeten gamen, niet vanwege de competitie of om te ontsnappen uit de trieste werkelijkheid, maar gewoon om lol te hebben?
Op deze manier ga je op een gezellige manier met vrienden de grenzen van het spel zoeken. Zo kom je af en toe tot onverwachte maar hilarische momenten. Eigenlijk precies zoals drinken op Stratums Eind.
Hieronder staat een filmpje waarbij ik me altijd voorstel hoeveel lol deze gamers hebben gehad. Dit is een zeer onconventionele manier om te winnen en doet al een tijdje de ronde binnen de community.
Was dit eigenlijk ook niet de reden waarom je eigenlijk zou moeten gamen, niet vanwege de competitie of om te ontsnappen uit de trieste werkelijkheid, maar gewoon om lol te hebben?
Op deze manier ga je op een gezellige manier met vrienden de grenzen van het spel zoeken. Zo kom je af en toe tot onverwachte maar hilarische momenten. Eigenlijk precies zoals drinken op Stratums Eind.
Hieronder staat een filmpje waarbij ik me altijd voorstel hoeveel lol deze gamers hebben gehad. Dit is een zeer onconventionele manier om te winnen en doet al een tijdje de ronde binnen de community.
dinsdag 6 december 2011
maandag 5 december 2011
De Pletmachine
Ik begon al vroeg met gamen, zelfs nog voordat wij thuis een computer had. Mijn broer en ik maakten altijd op papier tekeningen van pletmachines. “Pletmachines?” hoor ik je denken. Pletmachines zijn apparaten waar mensen (getekend als stick figures) via een lopende band binnen komen, waarna ze door een opvallend creatief assortiment marteltuig verminkt worden. Daarna worden de stukjes mens op een efficiënte manier opgeruimd zodat er geen bewijs achterblijft.
Als ik zo terug denk, is dit best wel een verontrustend teken van psychopathisch gedrag..
Misschien zijn games dan niet oorzaak #1 van dat impulsieve gedrag van enkelingen waarbij de “experts” meteen de schuld geven aan de gewelddadige spelletjes. Ik gebruikte ten slotte alleen creativiteit om de game in mijn hoofd zo leuk mogelijk te maken. Er werd mij niets meer aangeleverd dan een pen en papier en toch creëer ik iets gewelddadigs.
Niet dat ik zo’n enkeling ben die een keer onverwacht door het lint gaat, maar ik bedoel er alleen maar mee te zeggen dat deze “gekken” toch wel middelen krijgen om zichzelf op hun eigen manier te uiten. Misschien zijn games wel juist de uitlaatklep die mensen nodig hebben om af en toe van zich af te slaan. Wat ik eigenlijk probeer te zeggen is: don’t read too much into it.
Als ik zo terug denk, is dit best wel een verontrustend teken van psychopathisch gedrag..
Misschien zijn games dan niet oorzaak #1 van dat impulsieve gedrag van enkelingen waarbij de “experts” meteen de schuld geven aan de gewelddadige spelletjes. Ik gebruikte ten slotte alleen creativiteit om de game in mijn hoofd zo leuk mogelijk te maken. Er werd mij niets meer aangeleverd dan een pen en papier en toch creëer ik iets gewelddadigs.
Niet dat ik zo’n enkeling ben die een keer onverwacht door het lint gaat, maar ik bedoel er alleen maar mee te zeggen dat deze “gekken” toch wel middelen krijgen om zichzelf op hun eigen manier te uiten. Misschien zijn games wel juist de uitlaatklep die mensen nodig hebben om af en toe van zich af te slaan. Wat ik eigenlijk probeer te zeggen is: don’t read too much into it.
donderdag 17 november 2011
Privates
Nog nooit had ik al te veel waarde gehecht aan educatieve games, maar af en toe komt er een pareltje voorbij. Zo is er Privates, een side-scrolling shooter waarbij je alle bekende geslachtziekten te lijf gaat.
Deze game heeft zelfs een BAFTA award gewonnen voor de manier waarop gamers al spelenderwijs leren over onder meer geslachtziekten.
woensdag 16 november 2011
Call of Duty
Vroegah… Toen ik mijn besluit om een game te kopen nog volledig basseerde op de review van de Power Unlimited.
Tegenwoordig krijgen games zo’n groot advertising-budget dat het, net als alle andere productgroepen, moeilijk wordt om de goede van de slechte games te onderscheiden.
De Call of Duty reeks is hier een mooi voorbeeld van, met als nieuwste voorbeeld:
Don’t get me wrong, ik vind de commercials voor de Call of Duties als gamer een waar genot om te bekijken. Ik zou zelfs andere Game Studios willen adviseren om deze commercials als inspiratiebron te gebruiken. Aan de andere kant vind ik het jammer dat ook het succes van een game in zo’n grote mate afhankelijk is van de campagne eromheen.
Abonneren op:
Posts (Atom)